1 Eylül

Aslında çok yoğun ve yorucu bir gündü. Akşamında tek satır yazacak halim olmaz, sızarım diye düşünüyordum ama bugünün anlam ve önemlerine binaen kısa da olsa bir iki kelam etmeliydim.

Efendim, öncelikle Kurban Bayramınız Kutlu Olsun. Bu yıl malumunuz tam tamına 10 günlük bir tatil söz konusu. Her zaman olduğu gibi, elbette ki devlet memurlarına. Ama duydum ki, el alem tatildeyken millet çalışamaz, motivasyonları düşer diye bazı özel sektör firmaları da çalışanlarına daha sonra yıllık izinlerinden kesmek üzere izin vermiş. Mantıklı. Şahsen herkes izinde ve/veya tatildeyken ben çalışıyorsam, bir maaş karşılığı mesai ücreti alırsam ancak motive olurum diye düşünüyorum.  Neyse, bir şekilde büyük çoğunluğumuz bayram vesilesiyle uzun bir tatil yapacağız. Bayram tatilleri hakkındaki görüşlerimi geçen bayramın yazısında belirtmiştim, tekrarlamayayım. Herkese ailesi ve sevdikleri ile neşe ile geçecek bir bayram diliyorum.
Günün ikinci anlam ve önemi ise 1 Eylül Dünya Barış günü.
Ne kadar manidar bir gün değil mi? Dünyanın bir tarafında savaşlar sürüp giderken, milyonlarca masum insan hayatını kaybederken, yine milyonlarcası evlerinden, yurtlarından olurken… Ya da masa başlarında soğuk savaşlar sürüp giderken bir yandan da dünya barış gününü çeşitli etkinliklerle kutlayan bir dünya. Ne gerek var ki savaşa ve hatta sınırlara. Hiç birimiz ölümsüz değiliz, ömürleri böyle harcamak ne kadar da anlamsız.
Yine de, bir yerlerde ”Barış” sözcüğünü duymak, hatırlamak ve hatırlatmak güzel. En azından bugünün dünyasına alternatif bir dünya da var olabileceğini hayal etmek bile güzel.
Ve son olarak da bugün son baharın ilk günü. Küçüklüğümden beri 1 Eylül günü bir yerlere bir şeyler hep karalamışımdır. Çünkü 1 Eylül bana yaz mevsiminin bitip sonbahar mevsiminin başlamasından başka şeyler de ifade etmiştir. Birincisi, yaz mevsiminin umursamaz, zamansız ve plansız günleri bitmiş; her şeyin düzene gireceği, planlı – programlı günlere başlayacağımızın işaretidir 1 Eylül. İkincisi; benim zihnimde ”sene başı”  1 Ocak’lar değil 1 Eylül’lerdir. Belki annemin ve iki teyzemin de öğretmen olmasından mütevellit, eğitim camiasının içinde doğup büyümem ve sene başlarının öğretmenler arasında Eylül ayına tekabül etmesinden, belki de öğrencilik hayatımın belleğimde işgal ettiği yerdendir, bilemiyorum.
Hasılı, bugün önemli ve özel bir gün.
Başlıktaki fotoğrafı bugün için seçtim. Bu çocuklardan biri benim, diğeri de hala hayatımda olan çok sevdiğim bir arkadaşım.
Bayramda sevdiklerinize bu fotoğraftaki çocuklar gibi  ”Barış” içinde, coşkuyla, sevinçle sarılın. Son baharın ilk gününe hafızanıza güzel anılar bırakın.
Sevgiler.

 

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir